In memoriam Bobby ‘Blue’ Bland

BobbyBland1996.jpg

Bobby Blue Bland heeft zijn laatste rustplaats gevonden , na een langdurig ziekbed. Bland  die ooit begon als chauffeur van B.B. King ,en later één van  zijn platen produceerde, debuteerde in 1957 met het nummer ‘Fúrther up on the road’, en later in ’58 met  ‘I pity the fool’ en ‘Turn on your love light’ dat later vele malen zou worden  gecoverd. De Human Beinz maakte er een in 1968 een  white bluesy  uitvoering van.
Bland was in zijn populaire dagen en ook in zijn nadagen  een stylist in het blues genre . Waar bondgenoten  als B.B. King. Little Milton, Luther Allison, Buddy Guy zich zelf op gitaar begeleidden , deed Bland dat uitsluitend vocaal. Anders dan zijn collega’s kon hij zich dat permitteren, omdat hij  over bijzondere vocale gaven beschikte. (Zo kon hij een woord in een lied een unieke klank mee geven). Daarnaast zorgde Bland dat zijn orkest op volle sterkte was. De arme orkestleider zag er streng op toe dat alle noten van de koper- en zilversectie tot  de in perfectie  werden beheerst. Hij liet alle energie eruit persen. Fouten of missers werden niet op prijs gesteld. Een ‘scream’  van Mr Blue in één zin deed  een nummer kantelen naar een emotionele dreun, die je steeds weer herhaalde op  CD speler of draaitafel. Dat zou zijn handelsmerk worden. Jammer dat Bland zijn kunsten vrijwel nooit etaleerde in Europa. Eén van zijn weinige optredens was tijdens het Northsea Jazz festival in de jaren negentig. Door toen al opspelende gezondheids problemen duurde het  optreden slechts een half uur. Eén om nooit te vergeten, omdat zijn befaamde  ‘raw  scream’ tot volle uiting kwam in ‘St James Infirmary’.
Een interview met Bland lukte nimmer, omdat  zijn bodyguard dood leuk steevast  het volgende zei:  ‘Mr Bland is not interested in shit like this’.

Bland heeft in de jaren  vijftig en zestig samen gewerkt met Don Robey, eigenaar van Duke Records. Zoals zo vaak gebeurt in de wispelturige Amerikaanse platenwereld  verkocht  Robey Duke records aan het veel grotere ABC/MCA records.  Voor ABC /MCA bracht Bland in LA opgenomen ’Reflections  in Blue’ één  van zijn beste albums ooit.  Op dit album verfijnde,  verfraaide hij Big Al Downing’s  ‘I’ll be your fool once more’, en nam hij het door vele  tijdgenoten ‘Five long years’ wederom op. Het intense gevoel waarmee Bland dit nummer bracht,  was zelfs de koelste kikker te veel. Emotie  tintelde zelfs de onderste laag van je teennagels. Hij zette zijn carriëre voort in Jackson Mississipi : Malaco Records.  Geflankeerd door de componisten Larry Addison, Frank Johnson en  de onlangs overleden George Jackson , bracht Malaco juweeltjes uit. Ook hier kon de ’ scream’  als handelsmerk van Bland niet achterblijven. In ‘These are the things that a woman needs’,  wijst Bland menig echtgenoot erop rekening te houden met de vrouwelijke gevoelens.  Een tip voor moederdag.
Bobby  Blue Bland een stylist in de blues is niet meer, maar zijn erfenis aan CD ’s plaatopnamen, en de enige in Europa verkrijgbare DVD, ‘live at Beale Street’,   zullen voor eeuwig bewaard  blijven.
Bobby Blue Bland werd 83 jaar.