Sabrina Starke

Sabrina-Starke-lean-on-me.jpg

Het Metrople Orkest maakt overuren. Waren ze onlangs op het Kwaku Summerfestival te bewonderen als begeleiders van o.a. Edgar Burgos, Robbie Harman, Denise Jannah, en Izaline Calister; ze voegden nog een artiest van eigen bodem aan hun CV toe:”Sabrina Starke”. Deze jongedame bracht het ver in het Apollo Theatre in Harlem tijdens een zang concours. Ze eindigde met instemming van het kritische publiek als derde. Niet gek voor een niet-Amerikaanse. Starke heeft lef en durf, en gaat uitdagingen graag aan. Hoe ze op het idee kwam om het oeuvre van Mr Withers onder handen te nemen, is mij niet bekend. Waar ik wel bekend mee ben, is de grootse melancholische stem van Bill Withers.

Deze mijnheer Withers heeft met de groten der aarde gewerkt. Wilton Felder (Jazz Crusaders) en Grover Washington jr, waarmee hij ‘Just the two of us’ in 1981 naar dubbel platina zong. Sabrina weet dit misschien niet, maar de grootste waaghalzen omzeilden Withers zijn composities. Starke heeft een rustige stem, hoewel ook hier mijns inziens diepte ontbreekt. Dit compenseert ze met een perfectie timing zoals het een (volleerde) jazz zangeres betaamt. Het Metropole Orkest excelleert deze keer in mooie improvisaties. Het gitaarwerk voegt een extra dimensie aan ‘Ain’t no sunshine’. Het past perfect bij de gevoeligheid van dit lied. ‘Lean on me’ is degelijk opgefrist met gospel –invloeden. Dat is goed aangevoeld, op een manier zoals dit lied in de New Baptist Church of Montgommery Alabama zou worden uitgevoerd.

In ‘Grandma’s Hands’, torent Sabrina boven het goed georkestreerde Hammond B3 orgel uit.
Geen wonder dat Mijnheer Withers instemmend naar Sabrina heeft geknikt. Goed gedaan Meisje!