Twintig jaar Surinaamse Kaseko-oeuvre langs Nederlandse theaters

Het begon in het voorjaar van 1963 dat er ergens aan de  Hoogestraat in Paramaribo muziek werd gemaakt. Naar later bleek was het een achtererf van de slagwerker (drums, percussie)  Franklin (Copie) Ardin.

Hij had enkele muzikanten bij elkaar geroepen voor een oefening. Het orkest heette Conjunto  (=verzameling) Casino. Franklin (R.I.P.) vertelde, dat hij met de groep wilde repeteren. Ze hadden immers een verjari  oso om te spelen in de volkswijk  Frimangron. En de week daarop moesten ze wederom optreden in het sociaal-cultureel centrum ‘Wie na wie’, ook in Frimangron.

Franklin vertelde dat hij ook als slagwerker verbonden was aan Christal, Mallavilla, Orchestra Popular, Tropical en Sensation. Laatstgenoemde formatie was gespecialiseerd in de latijnse muziekstijlen, als de son, guaracha bolero, en montuno. De op Cubaanse leest geschoeide stijlen waren immens populair in Suriname, stelde hij. Samen met de calypso was dit de basis voor de Kaseko , waarin uiteraard de Afrikaanse invloeden werden ingekaderd. Franklin  Ardin stond model voor het ontstaan , en ontwikkeling van de Kaseko muziek, in de vroege jaren zestig, en dat later werd ververst door Lieve Hugo, en de overleden top arrangeur Stan Lokhin.

Een ander rolmodel uit de jaren  zestig en zeventig was Rene Waal. Zijn groep Vrolijke Jeugd met kleine Marlene als lead , werd het huisorkest van de Nationale Partij Suriname (NPS) van Jopie Pengel. Op partij vergaderingen en congressen  zorgden zij voor de muzikale omlijsting. Hetzelfde deed David Findlay met zijn Sociaal Democratische Partij (SPD) aan de Limesgracht in partij gebouw ‘Het Zoldertje’.  Op elke leden vergadering werd ‘Het Zoldertje’ gevuld met de muzikale deuntjes van het deftige Anton Budel klein orkest.  Niet zelden werd er door de gang gang’s  (= Afro- Surinaamse grootmoeders)  getooid met hoofddoek en traditionele  koto ‘s -  na het officiële gedeelte -  uitbundig gedanst.  Ook hier was de bakermat van de Kaseko: Frimangron.

Het theater- orkest,  inclusief vier mannelijke, een vrouwelijke vocaliste en twee achtergrond vocalisten  bestaat verder uit negen instrumentalisten,  die waarschijnlijk niet van een Franklin Ardin,  Stan Lokhin  of Rene Waal hebben gehoord, maar niettemin hun muzikaal erfgoed foutloos  inschatten. Behalve het lezen van partituren en notenreeksen  hadden ze  in de landelijke theatershow ook de ‘feeling’  om de Kaseko te brengen. Het publiek was dan ook niet te houden in de medley van Lieve Hugo tot aan de romantische ‘Mi Goedoe, Mi switie, Mi lobie’  en de ongecensureerde ‘Ette Pette’ van Onkel Seedo & The Exmo Stars. Heupen werden losgegooid, en de teksten galmden in de theaters, en schouwburgen van Almere tot aan Rotterdam.

kaseko_page1.jpg

Souzafonist Roopa Wijngaarden stal de show met zijn instrument al  blazend op de vloer van het Nieuwe Luxor

Foto: tienersgids.nl

Patricia “Patty” van Daal bewoog verleidelijk en uitdagend op het podium, mannelijke bezoekers tartend het podium te betreden om vervolgens een sensuele dans uit te voeren. Het publiek gierde.

Host Clifton Braam (bekend van cabaretgroep 1+1= 3)  had de lachers/fatu ’s  op zijn hand. In korte sketches kondigde hij nummers en de uitvoerende vocalisten aan: John Oldenstam, Nato Grootfaam, Frank Breahm, Gregory Wijngaarde, en  Sister Patty.

Volgens organisator van de theater concerten, Visser Productions, is de behoefte ontstaan uit heimwee naar de periode dat er in de wijk Combé ( Paramaribo -Noord) veel van de traditionele Kaseko was te horen en op te dansen.

Sheela Visser- Soubhag  (Paramaribo, 1958) miste de warmte , en had een grote drang om het fijne,  gevoel terug te halen. Ze leefde al enige tijd met het idee, om een theater productie op touw te zetten. Geen Kaseko in een buurthuis, maar Kaseko in een goede mix van concert setting en swing.  En wat volgens haar zeer doorslaggevend was: voor oudere-jongere in theater-land, is er weinig tot geen Kaseko-productie. Het doel was en is om de Kaseko-muziek naar een hoger niveau te tillen. Haar man benaderde, en boekte op haar aanwijzing de theaters  met een Surinaamse dichtheid, en zij deed de samenstelling van de band in samenwerking met Ricardo Tuinfort.

Sheela Visser-Soubhag: ‘ Van uit onze expertise met theater entertainers als Jorgen Raymann en Jandino Asporaat was het makkelijker het theater netwerk te benaderen voor dit unieke concept.  Het heeft mij twee jaar aan voorbereiding gekost om dit voor elkaar te krijgen.  Visser Productions  zorgt voor de boekingen van ongeveer 104 artiesten. Tot 2013 heette George Visser Productions Mojo Theater. In 2013 gingen de aandeelhouders uit elkaar. George Visser nam de minderheidsaandelen over van Mojo Concerts, en ging verder onder eigen naam.

 Maar de financiering van dit project komt uit eigen middelen vertelt Sheela. Het heeft mij bijzonder verrast zegt Sheela, dat het gezelschap in de theaters zeer gemêleerd was.  Ik was onder de indruk vervolgt zij van de vele positieve reacties, dat ik mijn emoties niet meer binnen kon houden.  Op de vraag waarom het repertoire van de Surinaamse crooner/ballade-zanger Max Nijman ontbrak volgt een korte stilte , waarna Sheela zorgvuldig formuleert:

'We zijn nu in voorbereiding om een eerbetoon voor Max in 2016 te organiseren. De theaters zijn geboekt, de data bekend. En zegt Sheela tot slot: Deel 2 van ‘Kaseko in concert  is in voorbereiding´ . 

 

Samenstelling ‘Kaseko in concert’

John Oldenstam, Frank Breahm, Gregory Wijngaarde, Nato Grootfaam en Patricia ‘Patty ‘ van Daal (vocals),  Brian Martins, Ronald  Power (backing vocals), Philip de Goey (tenox sax), Vinodj Sital (alt sax), Alex Rodriguez (trompet), Roopa Wijngaarden (souzafoon), Dwight Starke (drums), Carlo Hoop (percussie), Orpheo Pinas (toetsen), Ricardo Esseboom ( solo/slag  gitaar), Louis Bean (bas gitaar & bandleider), Clifton Braam (Host), Executive producer: Ricardo Tuinfort.

 

kasoko_1.jpg

Kaseko in concert orkest  met lead vocalist  Nato Grootfaam

 Foto: Hans Lachman